.

Μαΐου 22, 2017

Τα Social Media είναι Μακέτο.

Ξέρετε τι με τσαντίζει;

"Τα πάντα".



Εντάξει είναι μεγάλοι μαλάκες αλλά δεν είχα αυτό στο μυαλό μου.

" Ό,τι βλέπεις γύρω σου, που δεν είναι εσύ".

Πρώτον σχετικά ακριβές αυτό, δεύτερον εντελώς δικαιολογημένο. Αν ήσουν εγώ θα καταλάβαινες.

Εντάξει θα σου πω.

Με τσαντίζει όταν σαν ανθρωπότητα παίρνουμε κάτι και του γαμάμε.

Του γαμάμε ό,τι έχει και δεν έχει.

Το παίρνουμε μικρό, χαριτωμένο και δροσερό και το κάνουμε έτσι:





Σε τι αναφέρομαι;


Λοιπόν θα σας πω.

Όπως όλοι έχουμε καταλάβει, ελπίζω δηλαδή (δε θέλω να υποθέτω τίποτα γιατί το να υποθέτεις κάτι είναι πολύ offensive (OMG + 3 LOL)  στην εποχή μας), συμβαίνει ένας κάποιος παροξυσμός στο Instagram και τα social media, ο οποίος έφτασε εν τέλει και μετά κόπων και βασάνων στο Ελλάντα.


Ε και επειδή γενικά είμαι λίγο πρεζάκι των τσότσιαλ, το 'χω φάει στη μάπα πολλάκις.

Σε τι αναφέρομαι; Σε ένα κίνημα αλληλοθεοποίησης των χρηστών των social, για το πόσο φοβεροί άνθρωποι και πόσο down to earth είναι.

Που, παρεπιπτόντως, δεν εναντιώνομαι σε τίποτα απ' όλα αυτά που πρεσβεύουν οι μυριάδες influencers, αλλά εναντιώνομαι στον τρόπο. 


Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά τα λέω λίγο μπερδεμένα. Πιστεύω ότι φταίει πρώτον που δεν έχω γράψει εδώ και περίπου έναν αιώνα. Που πίνω καφέ. Αλλά κυρίως που ακούω Κότσιρα (νταφακ) καθώς γράφω. Δεν είναι εύκολο κόμπο, παίζω Α' εθνική. 



Λοιπόν ακούστε από που πήρα το τελειωτικό χτύπημα και ένιωσα την ανάγκη να 'ρθω να τα γράψω εδώ.

Έχω, που λέτε, μια κοπέλα στο ινσταγκραμ που πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο. Γενικά, παράπονο δεν έχω, μπορεί στις Πανελλήνιες να πατώσαμε σα σχολείο, αλλά 1 στους 5 αποφοίτους του σχολείου μου έχει πάνω απο 3000 followers στο Instagram. 

Η συγκεκριμένη δε, έχει φάση 20.000, οπότε καταλαβαίνετε. Πώς έβγαλε το Noelani Elementary School τον Ομπάμα, έτσι εμείς βγάλαμε αυτήν.

Η κοπέλα αυτή παίζει δυνατά το τρίπτυχο Μύκονος- Βυζιά- Σολάριουμ και μας έχει κάνει όλους πολύ περήφανους.

Η κοπέλα αυτή επίσης είναι περίπου 45 κιλά, με σωματάρα και ανεβάζει σταθερά στόριζ με 15 μερίδες πατάτες από τα Μακ τις οποίες "τρώει" με την επίσης θεά φίλη της.

(αποδέχομαι το επιχείρημα "υπάρχουν άνθρωποι που τρώνε και δεν παχαίνουν", αλλά όταν δείχνεις χωρίς υπερβολή 5 μερίδες πατάτες και 10 cheese σταθερά 2 φορές την εβδομάδα, παίζεις πολύ δυνατά με σενάριο τα αγοράζω για να τα δείξω και δεν τα τρώω καν, το οποίο γενικά υφίσταται και είναι ό,τι πιο ηλίθιο έχω ακούσει ποτέ).

Στη συνέχεια αυτοχαρακτηρίζονται "χοντρές" και η ισορροπία του κόσμου επανέρχεται. Όλες οι κοπέλες που την κοιτούν με φθόνο συνεχίζουν να τρώνε την σοκολάτα τους και τα αγόρια βρίσκουν την cool αλλά συγχρόνως υπεργκόμενα που πάντα αναζητούσαν.

MY ASS!

Όλη η φασούλα είναι ενάντια στο fat shaming και "Φάε ό,τι θέλεις κούκλα μου, η ζωή είναι για να την ζούμε", "κάτω η πατριαρχία" και τα λοιπά. Σε περίπτωση που αναζητούσατε τα σωστά hashtags για optimum likes.

Θα σας πω όμως πώς το βλέπω και μου λέτε.

Τόσα χρόνια λέγαμε ότι μας δουλεύουν, όταν διαβάζαμε στη συνέντευξη της εκάστοτε πανέμορφης: "Α δεν προσέχω καθόλου, τρώω ό,τι θέλω, απλά πραγματικά δεν την θέλω τη σοκολάτα",  και γι' αυτό σταδιακά απαιτήσαμε την αλλαγή στα παραδοσιακά μέσα και περάσαμε στα "πιο ανθρώπινα και crowdsourced" social media.

Και κάναμε όλη αυτή τη γαμημένη την προσπάθεια, για να φτιάξουμε μια "πιο ανθρώπινη και crowdsourced" ολόϊδια μαλακία. 


Όπου ουσιαστικά αλληλοκοροϊδευόμαστε βγάζοντας φωτογραφίες με τα αθλητικά σουτιέν μας για να πάρουμε την ευχαρίστηση, όχι από την γυμναστική, αλλά από το praise των υπολοίπων ίδιων και τα likes και τα REACTIONS! (ΑΑΑΧ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΚΑΡΔΟΥΛΑ).


#fatlife #fatnotfit


Και μετά είναι και η άλλη η μάστιγα των φοβερών συγκινητικών στόριζ. "Cheerleader ζήτησε των αυτιστικό συμμαθητή της στο prom".

Αχ τι συγκίνηση που ένα 13χρόνο που γεννήθηκε στα social media και μετράει το coolness στο σχολείο του, όχι με τάπες ή με γαμάτες συλλογές με αυτοκόλλητα, αλλά με likes, virality και φανταστικά musically, ζήτησε εμφανώς να την τραβήξουν βίντεο γιατί ξέρει ότι αυτό θα χτυπήσει τις βαθύτερες χορδές του online acitvist που αναζητεί εναγωνίως το επόμενο βίντεο που θα κάνει share και θα χαρακτηρίσει inspiring.

Αλλά παρ΄ όλα αυτά, όλα τα online "ενημερωτικά" sites που έχω στο Facebook το ανεβάζουν, πολύ ταρακουνημένοι από το κορίτσι αυτό και την τρομερή του ευαισθητοποίηση. 

Αν μιλάμε για την καλή πράξη του ότι ένα παιδί θα έχει την εμπειρία του prom, τι στο μπούτσο σχέση έχει που η κοπέλα είναι cheerleader;; 





Εμένα εν ολίγοις το παράπονό μου είναι ότι έχει γίνει πολύ σοβαρή δουλίτσα στην ανατροπή σημαντικών και καταπιεστικών στερεοτύπων και μετά μπαίνει το cheerleader στον τίτλο και μας γυρνάει μερικά χρόνια πίσω.



Και αντίστοιχα έχουμε και το αγόρι που "αγαπάει την γκόμενά του παρ' ότι είναι χοντρή", ο οποίος είναι 16 και ποστάρει ασταμάτητα την εύσωμη κοπέλα του με captions "Gurl, I loves you, cause you ma bae and theres more of ya to love". 

Φωνάζει το παιδί απο χιλιόμετρα "ΜΕ ΕΙΔΑΤΕ ΠΟΣΟ ΓΑΜΑΤΟΣ ΕΙΜΑΙ; ΕΧΩ ΧΟΝΤΡΗ ΓΚΟΜΕΝΑ. ΚΑΝΤΕ ΜΟΥ ΛΑΙΚ. ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ". 

Kαι θεωρούμε ότι αυτό είναι ένα βήμα ενάντια στο fat shaming ενώ ουσιαστικά είναι ακριβώς το αντίθετο, όπου μια εύσωμη κοπέλα γίνεται prop και objectified για να δείξει ακόμα μια φορά πόσο γαμάτοι είναι οι άλλοι, που εκτός απο αδύνατοι, όμορφοι και γυμνασμένοι είναι και πολύ καλοί άνθρωποι.



Και να με συγχωράτε.
Δεν λέω ότι όλα τα success stories του internet είναι μακέτα. 
Λέω όμως ότι καλό είναι πριν βγεις στο κυνήγι της επόμενης heartfelt είδησης που θα ποστάρεις σήμερα, να ψάξεις λίγο καλύτερα τα κίνητρα και το background. 


Αυτά τα λίγα, γιατί είχα καιρό να τσαντιστώ και να νιώσω το αίμα μου να βράζει.


'Αντε καλή εβδομάδα.

















1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

To theama einai h tafoplaka ths ousias